Miłość po 40-tce

Odważna i uważna. Odkrywając siebie, bez woalek, makijażu i masek, pokazuje, jak wchłaniać całą sobą otaczający ją świat. Jak świadomie czując siebie, ekscytująco płynąć po monotonnym oceanie codzienności, dzięki subtelnościom napotykanych chwil. Zabawna i lekka z pozoru, niepostrzeżenie w nas wsiąka i jakby uzdrawia, stawiając lustro, w którym możemy się przejrzeć. Pytanie, jak bardzo odważnie chcemy spojrzeć na siebie w ukochaniu? Pochłaniająca, wciągająca i niepokojąco szczera.

Iwonko, muszę Ci powiedzieć, że jesteś dla mnie inspiracją, moją drogą. Bo ja też przechodziłam przez taki moment po rozstaniu z partnerem, w którym dopadły mnie demony i mówiły: „Masz pięćdziesiąt dwa lata, kto cię weźmie z takimi zmarszczkami? Kto cię pokocha? Kto będzie chciał babkę, która przechodzi przez menopauzę? Kto cię będzie chciał? Wszyscy jako tacy faceci są od ciebie młodsi, mają żony, dzieci, są poustawiani, a ty dostaniesz jakiegoś grubego i łysego dupka. To już lepiej być samą. Gdy patrzę na Ciebie, odzyskuję nadzieję na uniesienie, na zakochanie i na poczucie się na nowo kobietą. Obserwowanie Twojej transformacji jest dla mnie ogromnym darem. Nigdy nie podejrzewałam, że będę świadkiem Twojej tak spektakularnej przemiany w pięknego Anioła.

Książka Iwony przypomniała mi, że jest wielki świat doznań, zmysłów i kobiecej energii, na który się zamknęłam, a który cały czas czeka na mnie i bez którego moje życie nie jest pełne. Kolejne rozdziały były jak dotyk motyla w letni, lipcowy dzień, który przywołuje uśmiech i wywołuje poczucie szczęścia oraz wrażenie, że życie może być magiczne. Rozbudziła ona we mnie delikatność i uwolniła dotąd niewypowiedziane, chowające się w okaleczonych zakamarkach duszy pragnienia. Dzięki opowieści Iwony o jej życiu, ja nabrałam apetytu na swoje życie i zaczęłam stawać w pełni mojej kobiecej mocy.

Czy trzepot skrzydeł motyla może zmienić świat? Ta książka jest jak dotyk motyla, który przywołuje uśmiech, rozbudza delikatność i uwalnia dotąd niewypowiedziane szczęście. Rozbudza też pragnienie czegoś więcej. Ja głęboko wierzę, że świat można zmienić tylko w jeden sposób – zaczynając od siebie. Jeśli więc czujesz, że już czas rozbudzić w sobie wrażliwość, nabrać apetytu na życie i stanąć w pełni swojej kobiecej mocy, to polecam opowieść Iwony o jej życiu i transformacji z zakutej w kokon własnych ograniczeń larwy do pięknego motyla, który zachwyca i inspiruje innych.

Twoja książka przekracza opowiadanie zwykłej historii. To jest jak rozmowa z przyjaciółką, jak słuchanie kobiety takiej jak ja. Czasami silnej, a z drugiej strony delikatnej i wrażliwej na najmniejszy nawet podmuch wiatru życia. Ta książka uruchomiła we mnie wiele procesów. Kazała mi pochylić się nad moim stosunkiem do ludzi, a w szczególności do mężczyzn. Zobaczyłam w nich na nowo istoty tak samo zagubione i potrzebujące miłości jak my. To, jak pięknie opisujesz Twoją bliskość z Fulvio, jak szczerze dzielisz się swoimi doznaniami i z jaką miłością mówisz o trudnościach – jest dla mnie odkrywcze. Zawsze mówiłam, że najpiękniejsze historie pisze samo życie.